Αγαπημένα μου παιδιά,

Έχουμε να επικοινωνήσουμε πάνω από μια εβδομάδα επειδή τα σχολεία έκλεισαν ξαφνικά. Η απουσία σας μου είναι αισθητή... μου λείπουν οι φωνές σας, τα γέλια σας, οι διαφωνίες μας, οι καβγάδες σας. Σήμερα πέρασα έξω από το σχολείο και αισθάνθηκα περίεργα, μελαγχόλησα... Άδειες αυλές, μια ¨εκκωφαντική ησυχία¨. Πιστεύω πως αυτό σύντομα θα αλλάξει και θα έχουμε όλοι μας και πάλι την όμορφη καθημερινότητά μας.

Όλα αυτά γίνονται για το καλό μας. Πρέπει να προστατευτούμε και να προστατέψουμε και τους συνανθρώπους μας από έναν αόρατο εχθρό , τον κορωνοϊό. Πρέπει να μείνουμε σπίτια μας, έτσι θα τον νικήσουμε. Αυτό θα είναι ένα από τα βασικά μας σχέδια ,  η στρατηγική μας. 

Τι θα κάνουμε όμως τόσες ώρες στο σπίτι; Θα μείνουμε άπραγοι; Εγώ λέω όχι, εσείς; Είναι σαν να σας βλέπω τώρα... Σίγουρα τόσες μέρες χορτάσατε ύπνο, παιχνίδι στο σπίτι, τηλεόραση, τάμπλετ, συζητήσεις με τους γονείς σας, είναι ώρα να κάνουμε κάποιες δραστηριότητες για να θυμηθούμε το σχολείο μας.

Θα κάνω συχνά αναρτήσεις στο blog και φυσικά θα μπορείτε να βλέπετε τις παλιές και να κάνετε έτσι μικρές επαναλήψεις. Μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μου γράφοντάς μου ό,τι θέλετε στο mail μου.

Ξέρω ότι όλα αυτά που ζούμε είναι πρωτόγνωρα για όλους μας, θα τα ξεπεράσουμε με υπομονή, δύναμη,υπακοή στις οδηγίες που μας δίνονται από το κράτος και αισιοδοξία. Είμαι σίγουρη πως όταν βρεθούμε με το καλό στο σχολείο μας θα έχουμε πολλά να διηγηθούμε.

Σας αγαπώ πολύ

Η δασκάλα σας

Κατερίνα Εμμανουηλίδου